DURAK JOURNAL

Durak dla trzech i czterech graczy: zasady, przebieg i porady

Jak grać w Duraka we trzech i we czterech: kto może atakować, kto pauzuje, jak dobiera się karty i co liczy się przy większym stole.

Redakcja Durak Advanced6 min czytania

Zasady Duraka zwykle tłumaczy się na przykładzie gry we dwoje. Przy stole często siedzą jednak trzy albo cztery osoby, a wtedy zmienia się więcej, niż mogłoby się wydawać. Na obrońcę może naciskać kilku graczy naraz, kolejność dobierania zaczyna mieć znaczenie, a na końcu jest kilku zwycięzców i tylko jeden Durak. W tym artykule wyjaśniamy, jak wygląda Durak we trzech i we czterech oraz jak te zasady działają w Durak Advanced.

Karty i rozdanie

Gra się talią 36 kart od szóstki do asa. Każdy gracz dostaje sześć kart, a pozostałe tworzą stos dobierania. Karta na spodzie stosu leży odkryta i wyznacza kolor atutowy. Dobiera się ją jako ostatnią.

Już to zmienia grę. We czterech stos kończy się po kilku rundach. Etap, w którym słabe karty można jeszcze wymienić przez dobieranie, jest krótki, a końcówka zaczyna się wcześnie.

Kto zaczyna i kto się broni

Pierwszy atakuje ten, kto ma najniższy atut. Bronić się musi następny gracz zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Potem gra również toczy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W każdej rundzie jest dokładnie jeden obrońca, ale przy trzech lub czterech graczach może być kilku atakujących.

Kto może atakować?

Główny atakujący otwiera rundę dowolną kartą. Potem można dokładać karty o wartości, która już leży na stole, obojętnie, czy jako karta ataku, czy obrony. Właśnie tutaj zasady domowe często się różnią. Popularne są dwa warianty:

Durak Advanced łączy oba. W pierwszej rundzie partii dokładać mogą wszyscy pozostali gracze. Od drugiej rundy atakują tylko dwaj bezpośredni sąsiedzi obrońcy.

We trzech nie ma to znaczenia, bo dwaj pozostali gracze zawsze są sąsiadami obrońcy. We czterech od drugiej rundy gracz siedzący naprzeciwko obrońcy pauzuje. W tej rundzie nie musi ani pasować, ani robić niczego innego.

Dokładać wolno także wtedy, gdy wcześniejsze karty ataku nie są jeszcze pobite. Obrońca może więc znaleźć się pod presją z dwóch stron jednocześnie. Każdy atakujący pasuje osobno. Runda kończy się dopiero wtedy, gdy wszyscy uprawnieni atakujący spasowali, a obrońca pobił wszystko albo zabrał karty. Gdy na stół trafi nowa karta, gracze, którzy już spasowali, znów mogą dokładać.

Ile kart może leżeć na stole?

Nawet przy kilku atakujących obowiązuje jeden wspólny limit. Kart ataku nie może być więcej, niż obrońca miał w ręce na początku rundy. W Durak Advanced dochodzi drugi limit: do pierwszej skutecznie obronionej rundy partii dozwolonych jest najwyżej pięć kart ataku, a potem najwyżej sześć.

We czterech ten limit szybko się wyczerpuje. Dwóch atakujących dzieli to samo miejsce na stole, a kto czeka zbyt długo, może w ogóle nie zdążyć dołożyć.

Zabieranie kart

Jeśli obrońca nie może albo nie chce dalej bić, zabiera karty. Atakujący mogą jeszcze dołożyć pasujące karty, dopóki limit nie został osiągnięty. Potem obrońca bierze do ręki wszystkie karty ze stołu. Przy dwóch atakujących zabranie kart jest więc często znacznie droższe niż w grze we dwoje.

Dobieranie i następny atak

Po każdej rundzie gracze uzupełniają rękę do sześciu kart, dopóki starcza stosu. Kolejność jest stała: najpierw główny atakujący, potem pozostali gracze zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a obrońca na końcu. Pod koniec to właśnie ta kolejność decyduje, kto dostanie ostatnie karty i kto dobierze odkryty atut.

To, kto atakuje następny, zależy od wyniku rundy:

We trzech i we czterech to pominięcie jest prawdziwą karą. Kto zabiera karty, nie tylko je dostaje, lecz także traci okazję, by samemu zaatakować i pozbyć się kart.

Przekładanie przy kilku graczach

W Duraku przekładanym obrońca może przekazać atak dalej, dopóki żadna karta nie została jeszcze pobita. W tym celu dokłada kartę o tej samej wartości co wszystkie karty ataku. Wtedy bronić się musi następny gracz, a ten, kto przełożył atak, zostaje głównym atakującym. We trzech i we czterech atak może kilka razy okrążyć stół i przy tym rosnąć.

Dwa limity sprawiają, że to nie wymyka się spod kontroli. Po przełożeniu na stole nie może leżeć więcej kart, niż ma w ręce nowy obrońca, a limit pięciu lub sześciu kart nadal obowiązuje. Różnice między standardowym a przekładanym Durakiem opisuje nasz artykuł o klasycznych wariantach.

Koniec partii

Gdy stos jest pusty, gracz bez kart odpada z gry. Pozostali grają dalej, a ci, którzy odpadli, są pomijani przy atakowaniu, obronie i dokładaniu. Kto jako ostatni ma jeszcze karty, zostaje Durakiem. Jeśli wszyscy pozostali gracze pozbędą się kart jednocześnie, partia kończy się remisem.

We czterech wygrać mogą więc trzy osoby, a przegrywa tylko jedna. To zmienia nastawienie przy stole: mniej chodzi o to, by skończyć pierwszym, a bardziej o to, by nie zostać ostatnim.

Taktyka przy większym stole

Wiele zasad z naszego artykułu o ataku i obronie obowiązuje także tutaj. Przy trzech lub czterech graczach dochodzi kilka szczególnych rad:

Drużyny i limity czasu

We czterech przy niektórych stołach gra się w dwóch drużynach, a partnerzy siedzą naprzeciwko siebie. Durak Advanced nie ma takiego wariantu drużynowego: każda partia to gra każdy na każdego.

W Durak Advanced limity czasu dbają o to, by nikt nie wstrzymywał rundy. Atakujący, który na czas ani nie dołoży karty, ani nie spasuje, pasuje automatycznie. Gdy skończy się czas obrońcy, zabiera on karty. Jeśli pierwszy atakujący nie otworzy rundy w ciągu 60 sekund, przegrywa partię.

Wypróbuj sam

Zasady dla kilku graczy najszybciej zrozumiesz podczas gry. W Durak Advanced możesz grać partie dla dwóch do czterech graczy z botami albo otworzyć pokój i zaprosić znajomych. Zagraj jedną partię we trzech i jedną we czterech i zobacz, jak inaczej wyglądają dokładanie i końcówka.

← Wszystkie artykułyZagraj ↗